Xiaochun Qi’s betoverende Erhu
Door Pam McLennan, The Epoch Times
12 november 2010
QXC2

Van New York tot Parijs, van Tokio tot Dallas tot Stockholm tot Sydney – Xiaochun Qi houdt het publiek op de punt van de stoel, die aandachtig luistert naar al haar erhu tonen. In haar korte, geladen pauzes kun je een naald horen vallen.

Een van de meest populaire traditionele Chinese instrumenten, de erhu, is in staat om grote tragedie uit te drukken. Of het tempo van de muziek nu snel of langzaam is, de erhu produceert een melancholisch geluid dat zowel spookachtig mooi als ontroerend is.

Muziek in China, die zo oud is als de 5.000 jaar oude beschaving zelf, was niet zozeer bedoeld voor vermaak, maar om iemands gedachten te zuiveren. Traditioneel geloof was van mening dat geluid het universum kan beïnvloeden en harmoniseren.

In deze cultuur kwam de erhu tot stand, welke een geschiedenis heeft van ongeveer 4.000 jaar. De Erhu is nu één van de meest populaire en herkenbare Chinese instrumenten geworden.

Xiaochun Qi van Shen Yun Performing Arts, die solo erhu nummers speelt en begeleid wordt door de piano, leerde het instrument van haar vader spelen terwijl ze als kind opgroeide in Zuid China.

QXC

“Toen ik zes jaar oud was, begon mijn vader mij de erhu te onderwijzen en hij oefende iedere dag met mij.” De leefomgeving was zeer beperkt, dus om te voorkomen dat we de buren zouden storen nam hij me mee naar het dichtstbijzijnde park,” vertelt ze.

De vroege dagen van Qi’s training waren rigoureus. Haar vader onderwees haar buiten, het hele jaar door, ondanks het weer. Ze zegt dat ze vroeger dacht dat hij “de wreedste vader in de wereld was, “ totdat ze zijn diepe liefde voor muziek en de ingetogen passie erachter begon te begrijpen.

Ze vertelt, “Terwijl we oefenden werden we vaak omringd door veel mensen die urenlang aandachtig naar ons keken en luisterden, knikkend met hun hoofden en tikkend met hun voeten op de maat.” “Ik begrijp nu waarom mijn vader zoveel moeite deed om me als een erhu artiest te trainen – hij wilde dat ik de hart en ziel van Chinese kunsten zou erven en muziek zou gebruiken om hoop, vreugde en innerlijke kracht te creëren. Hij was een geweldige vader.”

Ondanks dat de erhu soms een twee-snarige Chinese viool genoemd wordt, wordt het vertikaal gehouden, niet horizontaal, en geplaatst op de schoot van de zittende speler. Het is gemaakt van compact hout, en bestaat uit een smalle geluidskast die met slangenhuid bedekt is – traditioneel python – en een lange slanke nek, enigszins gebogen aan het eind. Twee stalen snaren hebben de traditioneel zijden snaren vervangen. De strijkstok van bamboe en wit paardenhaar is permanent geplaatst tussen de twee snaren.

De erhu heeft vele unieke kwaliteiten welke het een moeilijk instrument maken om te beheersen. Er is geen greepplank om de juiste toon te vinden en de snaren zijn ingedrukt, maar zouden de nek niet moeten raken. Het geluid wordt geproduceerd wanneer de strijkstok, met hars bestreken om wrijving toe te laten nemen, doorgegeven wordt tussen de snaren waardoor de slangenhuid gaat vibreren. Beide kanten van de strijkstok worden gebruikt om geluid te produceren, echter de snaren zitten zo dicht op elkaar dat ze als één bespeeld worden.

Qi zegt dat Chinese cultuur harmonie tussen hemel en aarde bevorderde en respect voor leven en natuur – waarden die gereflecteerd worden in de voorstellingen van Shen Yun. Ze ziet haar werk als een eerbetoon aan mensen in China die dezelfde passie delen als die van haar vader.

“Vandaag ben ik op het podium door de toewijding van mijn vader door wat hij beschouwde als zijn missie in het leven: het bewaren van de essentie en schoonheid van traditionele Chinese cultuur voor toekomstige generaties.”